Oeps!

U heeft een erg oude browser die niet meer wordt ondersteund door Microsoft.

De hoogste tijd om te upgraden!

FAQ Ecodesign

FAQ Ecodesign

Wat is de Europese Ecodesign-Richtlijn?

De richtlijn 2009/125/EG is een herziening van de richtlijn 2005/32/EG en heeft betrekking op energiegerelateerde producten. De vernieuwde samenvatting van de Richtlijn Ecodesign (2009/125/EG) geeft een overzicht van de (herziene) richtlijn, van de methodologie en van de procedure die gevolgd dient te worden om tot een uitvoeringsmaatregel te komen. De Europese kaderrichtlijn bevat voorschriften waaraan een groot aantal energie gerelateerde producten moet voldoen. De Europese Commissie kan eisen stellen aan producten op het gebied van energieverbruik en andere milieuaspecten. De eisen die worden gesteld aan de producten worden vastgelegd in Europese Verordeningen. Verordeningen zijn uitvoeringsmaatregelen die per product(groep) aangeven:
  • Wat er wel en niet onder valt.
  • Het doel van de maatregel.
  • Aan welke eisen moet worden voldaan en op welke termijn
De eisen hebben betrekking op het maximaal toegestane energieverbruik. Soms zijn er ook eisen ten aanzien van informatieverstrekking en/of labeling ten behoeve van de koper.


Voor wie is de richtlijn Ecodesign van belang?

  • De richtlijn Ecodesign is van belang voor personen (producent of importeur) die een product op de Europese markt brengen*. Producten die voldoen aan de Ecodesign vereisten mogen een CE-markering gebruiken.
  • Wat voor bewijs moet ik verschaffen om te laten zien dat mijn producten voldoen aan de Ecodesign-eisen?
  • De producent of importeur van een product moet in staat zijn te laten zien dat zijn producten voldoen aan de Ecodesign vereisten uit de regelgeving. Dit kan hij aantonen met een EG-verklaring van overeenstemming. Volgens de Richtlijn 2005/32/EG (artikel 5 punt 3) moet de verklaring de volgende elementen bevatten:
Naam en adres van de fabrikant of zijn gemachtigde.
Een voldoende nauwkeurige beschrijving van het model om dit op ondubbelzinnige wijze te kunnen identificeren.
In voorkomend geval, de referenties van de toegepaste geharmoniseerde normen.
In voorkomend geval, de overige gebruikte technische normen en specificaties.
In voorkomend geval, de referentie van andere toegepaste communautaire wetgeving die voorziet in de aanbrenging van de CE-markering.
Identiteit en handtekening van de persoon die bevoegd is om de fabrikant of zijn gemachtigde vertegenwoordiger te binden.

*Op de Europese markt brengen betekent een product voor de eerste keer ter beschikking stellen aan de Europese markt met de intentie het te distribueren of te gebruiken in de gemeenschap.

Wat zijn de consequenties als mijn producten niet voldoen aan de Ecodesign eisen?

De lidstaten stellen sancties vast voor producenten die niet voldoen aan de eisen van de betreffende Verordening.
Deze sancties zijn doeltreffend, evenredig en afschrikkend. De sancties zijn afhankelijk van de situatie. Er wordt gekeken naar de mate van niet-naleving en de hoeveelheden producten die niet voldoen die op de Europese markt zijn gebracht.

Wat is de gemiddelde periode tussen publicatie van een voorbereidende productstudie en het daadwerkelijk in werking treden van de Verordening van het betreffende product?

Dit varieert tussen de 2,5 jaar en 5 jaar. Het stellen van Ecodesign vereisten is een proces met veel stappen waarbij verschillende stakeholders betrokken zijn. Per productgroep is een planning gemaakt.

Volgen uit de Richtlijn Ecodesign verplichtingen voor installateurs?

Voor sommige productgroepen kunnen in het kader van de richtlijn ook eisen worden gesteld aan het 'in gebruik nemen'. In dat geval kunnen ook de installateurs verplichtingen hebben. Deze mogelijkheid doet zich voor bij elektromotoren.
Een producent of importeur is verantwoordelijk voor de uitvoering van de verplichtingen die worden gesteld bij het op de Europese markt brengen van aangewezen producten. Producten die voldoen aan de gestelde Ecodesign vereisten moeten de CE-markering dragen.
Wanneer een installateur een product installeert met een CE-markering, kan het mogelijk zijn dat het product afkomstig is uit een bestaande voorraad waarvoor de Ecodesign eisen nog niet golden. Dit kan niet worden afgelezen aan de CE-markering. De CE-markering geeft aan dat het product voldeed aan de eisen toen het op de markt werd gebracht.

Waarom hebben we nieuwe voorschriften voor energie-efficiëntie labels en ecologisch ontwerp nodig?

De huidige energie-efficiëntie schalen zijn toe aan vervanging omdat de meeste producten in de hoogste regionen zitten. Zo zou bijvoorbeeld de helft van de binnenlandse diepvriezers die in 2019 aan de consument zijn verkocht een van de twee topklassen (A +++ of A ++) op het etiket kunnen claimen. Dit is een duidelijk teken dat de geldende regelgeving van 10 jaar dringend moet worden bijgewerkt. De situatie bij wasmachines, drogers en vaatwassers is vergelijkbaar.
Consumenten begrijpen over het algemeen geen superverklaringen zoals A +++ -40%. Daarom is het label bijgewerkt met het doel om verschillen duidelijk zichtbaar te maken voor de consument en om technische vooruitgang te bevorderen om energie te besparen.
Bovendien zijn de normen voor het meten van de energie-efficiëntie van apparaten gewijzigd om apparaten te meten in situaties die dichter bij het gedrag van consumenten staan. Ook maakt deze ontwikkeling het noodzakelijk de bepalingen inzake energie-efficiëntie bij te werken.
Het proces van het bijwerken van de energie-efficiëntieregels voor huishoudelijke apparaten begint met vaatwassers, wasmachines, wasdrogers en koelapparaten. De overige producten, die een label dragen, zullen de komende jaren volgen.

Wat is het verschil tussen de twee verordeningen; energielabels en Ecodesign?

Energielabels leiden consumenten naar de beste energie-efficiënte producten door ze een A tot G-ranglijst te geven. Consumenten maken vervolgens betere aankoopkeuzes en fabrikanten worden beloond voor innovatie.
De Ecodesign richtlijn pakt aspecten aan die complementair zijn aan de energielabels. Het drukt het streven uit om bij het ontwerp van een proces of product niet alleen rekening te houden met economische, technische en menselijke criteria, maar ook met milieucriteria. Denk hierbij aan energieverbruik in stand-by, repareerbaarheid, beschikbaarheid van reserveonderdelen of faciliteren van demontage en recycling zodra het product aan het einde van zijn levensduur is.

Wat zijn de belangrijkste bepalingen van de Ecodesign richtlijn?

Het doel van de Ecodesign richtlijn is dat fabrikanten van energieverbruikende producten in de ontwerpfase worden verplicht rekening te houden met het verminderen van het energieverbruik en andere negatieve milieueffecten van de producten. Hoewel het primaire doel verminderen van energieverbruik is, is het ook gericht op het afdwingen van andere milieuoverwegingen, waaronder: materiaalgebruik, watergebruik, vervuilende emissies, afvalproblemen, herstelbaarheid en recyclebaarheid.
De richtlijn ecologisch ontwerp is een kaderrichtlijn, wat betekent dat deze niet direct minimale ecologische eisen stelt. Productspecifieke uitvoeringsmaatregelen zijn vastgesteld voor bijvoorbeeld koelkasten en diepvriezers, wasmachines, wasdrogers en afwasmachines.
Enkele bepalingen van de Ecodesign-voorschriften:
Energie-efficiëntieklasse "G" wordt vrijwel volledig direct aan het begin van de implementatie afgebouwd (bijvoorbeeld vaatwassers: zeer dun onderdeel van "G" nog steeds in scope). De uitgefaseerde klasse "G" (en drie jaar later "F") blijft echter in de oorspronkelijke kleur op het etiket staan.
Fabrikanten moeten consumenten informatie verstrekken over hoe de apparaten het beste kunnen worden gebruikt om energie te besparen en de levensduur van de respectieve apparaten te waarborgen.
Beschikbaarheid van reserveonderdelen: definitie van reserveonderdelen die ten minste 7 of in andere gevallen 10 jaar nadat het laatste product op de markt is gebracht aan professionele reparateurs en aan consumenten beschikbaar moet worden gesteld.
Gedetailleerde bepalingen van reparatie- en onderhoudsinformatie.

Wat is het doel van de de nieuwe Europese database - Europees register voor energie-etikettering (EPREL)?

Met ingang van de eerste van januari 2019, leveranciers (fabrikanten, importeurs of gemachtigde vertegenwoordigers) noodzaak om hun apparaten te registreren, dat een energielabel nodig, in de European Product Database voor energie-etikettering (EPREL), alvorens ze te verkopen op de Europese markt.

De productdatabase dient de volgende doeleinden:

  1. Markttoezichtautoriteiten ondersteunen bij de uitvoering van hun taken uit hoofde van Verordening (EU) 2017/1369 en de relevante gedelegeerde handelingen, met inbegrip van de handhaving ervan.
  2. Het publiek informatie verstrekken over producten die op de markt worden gebracht en hun energielabels en productinformatiebladen.
  3. De Commissie actuele informatie over energie-efficiëntie verstrekken voor producten voor de beoordeling van het energielabel.

De productinformatie, die fabrikanten moeten in de database in te voeren, heeft betrekking op het energielabel informatie, technische documentatie en toezicht op de naleving.

Voor producten die vanaf 1 januari 2019 op de EU-markt worden gebracht, moet hun registratie zijn voltooid voordat een product op de Europese markt wordt gebracht.

  • Voor producten die tussen 1 augustus 2017 en 31 december 2018 in de EU in de handel zijn gebracht, moet hun registratie worden voltooid tot 30 juni 2019.
  • Voor producten die vóór 1 augustus 2017 in de EU in de handel zijn gebracht en die na deze datum niet langer in de handel worden gebracht, gebeurt hun registratie op vrijwillige basis (op elk moment). 

Consumenten kunnen later in 2019 in de database zoeken naar energielabels en productinformatiebladen. Uiteraard blijft deze informatie gebaseerd op het oude label.

Wat zijn de voorzieningen voor de overgang van het oude label naar het nieuwe label?

Het doel van de overgangsfase zoals vastgelegd in de verordeningen is om een soepele overgang van het huidige label naar het nieuwe label mogelijk te maken. Een van de uitdagingen is ervoor te zorgen dat de dealers een nieuw label tot hun beschikking hebben op 1 maart 2021 wanneer ze moeten overstappen op het nieuwe label (het nieuwe label moet al vanaf 1 november 2020 bij het apparaat zijn bijgevoegd).

Wat zijn concreet de bepalingen waaraan fabrikanten en dealers zich moeten houden?

a) Fabrikanten 
Vanaf 1 november 2020, dus vier maanden voor de verplichte toepassing van het nieuwe label, moeten fabrikanten, naast het huidige label, ook het nieuwe label aan de verpakking van de toestellen toevoegen.

b) Dealers 
De dealers moeten het oude label vervangen door het nieuwe, zowel online als in hun winkels, vanaf 1 maart 2021. De dealers hebben 14 werkdagen om deze overgang te beheren. "De dealer zal de aangepaste etiketten niet vóór die datum weergeven”.

De dealer kan nog steeds oudere producten in zijn voorraad of winkel hebben die niet meer in het assortiment van de leverancier zijn. De leverancier is mogelijk niet in staat om het nieuwe label voor deze producten te leveren. In deze gevallen is het de dealer toegestaan de toestellen te verkopen met alleen de oude label tot negen maanden na 1 maart 2021, namelijk 30 november 2021. Na die datum is het illegaal om de producten in de Europese Unie te verkopen.

Wat zijn de vereisten voor het aanbrengen van het label en wie is verantwoordelijk?

Het label moet overal worden aangebracht waar een dealer of een merk over een specifiek product praat met de consument. Dit omvat bijvoorbeeld de werkvloer, promotionele flyers/documenten, brochures en websites. Houd er rekening mee dat ook beurzen zijn inbegrepen. Dit betekent dat de verplichting om het energie-efficiëntielabel toe te passen alle producten omvat die een dealer of een fabrikant vertoont op beurzen waar consumenten toegang hebben.
Slechts één label is het uitgangspunt. Dit betekent dat tot 28 februari 2021 het oude label de basis is voor de communicatie naar de consument en vanaf 1 maart 2021 het nieuwe label.
De fabrikant is er verantwoordelijk voor dat de inhoud van het etiket correct is. De partij die de communicatie naar de consument verzendt, is verantwoordelijk voor de toepassing van de bepalingen met betrekking tot de communicatie. Bijvoorbeeld, de fabrikant is verantwoordelijk voor de fabrikant homepages en brochures; de dealer is verantwoordelijk voor zijn respectieve startpagina's, flyers, werkvloer.

Wat zijn de taken van de Dealers?

De dealers zijn verantwoordelijk voor de overgang van het beheer van hun fysieke showroom en hun aanwezigheid op het internet.